3. Lo Caval blanc que s’alonga

A Sant Circ La Pòpia,
mercredi 7 janvier 2015

A Sant Circ La Pòpia, una femna « vei lo Drac, lo caval blanc emplumachat de belugas de fuòc se passejar al dessús d’Òlt.

Vèni, monta sus mon esquina, çò ditz a la vièlha, te menarai dins de vinhals mai rics que los d’aicí, daissa-te emportar pels causses, cap a ton paure òme defuntat… ». Hollister 1939 Aquesta istòria fa pensar al caval Bayard de la gèsta medievala dels quatre filhs Aymon, caval nascut d’un drac que la cropa s’alonga tan coma vòl

Un còp èran tres dròlles a Pissaboissa, a la broa d’ Òlt avián encambada la camba d’un pibolàs, copat prèp de la ribièra. Lo foetavan en cridant « i, i… ». L’arbre se cambièt en un polit caval que se’n anèt al tròt fins al pòrt de Ròcas (Roques). Lo caval se daissèt encambar per dos joves pescaires de peisses blancs puèi arribèt pòrta de Ròca Amador (Rocamadour), davant l’ostal Bòrdas Liauzun Vinèl (Bordes Liauzun Vinel), tornèt montar la carrièra Grand per arribar plaça del Sombral.

Sèt garçons jogavan al cluquet plaça del Sombral. Alavètz los dròlles escalèron sul caval, dos puèi dos puèi dos puèi un e la cropa del caval s’alongava pauc a pauc.

Puèi un mainat pichon, tot pichon arribèt de sabèm pas ont…e el tanben aviá enveja d’ensajar lo viatge sus l’esquina del caval. La bèstia caminava, caminava totjorn de pech en comba fins al Ròc de Ganil.

Alara quicòm d’estranh arribèt…lo caval contunhava de s’alongar mas subran n’enaucèt dins lo cèl… d’alas butavan suls costats del caval. Alara lo caval alat s’enaucèt, s’enaucèt dins los aires e montèt dins lo cèl…Mas l’auratge se sarrava.

Lo caval passèt l’auratge, entre los liuces…los dròlles cridavant de paur e sus l’esquina de la bèstia, d’escaumas butavan.

Alara lo caval passava e tornava passar per dessús de Sant Circ, al dessús dels -tres castèls

E los dròlles cridavan, espaurugats de tant qu’aquò tronava, esliuçava… e los parents amassats sus la plaça del Sombral cridavan :

  • Davalatz, tornatz aquí !
  • Son perduts, disián d’unes, los avèm pas pro assabentats…

• Lo darrièr qu’èra montat sul caval, lo mai pichon, que sabèm pas d’ont èra sortit, aguèt una idèa…entre las escaumas que cobrissián lo còs del caval, tirèt un pel, un pel blanc, lo sol pel que li demorava sul còs.

Lo drac, enfin…lo caval blanc poguèt pas endurar de se far tirar lo darrièr pel e coma passava per dessús la plaja dels Codolons (Coudoulous), se pausèt coma un aeroplana sus la plaja de calhaus…coma s’èra malaut, aganit…alara los dròlles sautèron sus la plaja dels Codolons e s’anèron amagar darrièr un rocàs…

Autra version possibla :

• Lo darrièr qu’èra montat sul caval, lo mai pichon, que sabèm pas d’ont èra sortit, aguèt una idèa…Alara se remembrèt dels conselhs de son papeta : »quand i a quicòm de tan perilhós , pren tres fuèlhas de sàlvia, copa las en sèt tròces e geta los cap al cèl lo mai naut possible ».

E lo faguèt…

Lo drac, enfin lo caval blanc se quilhèt e s’avaliguèt…darrièr lo rocàs de Ganil.

Per quant de temps, o sabèm pas…

D’unes dison que s’encontratz un pichon caval blanc entre Caurs e Sant Circ La Pòpia, mesfisatz-vos çaquelà ! Montetz pas sus son esquina, quitament se vos i convida aimablament


Traduit en Occitan par Laetitia Maux